Thomas Dunford

Thomas Dunford, urodzony w 1988 roku w Paryżu, odkrył lutnię w wieku dziewięciu lat dzięki jego pierwszej nauczycielce Claire Antonini. W 2006 roku ukończył studia na Conservatoire Supérieur de Paris (CNR), gdzie jednogłośnie otrzymał pierwszą nagrodę i wyróżnienie wśród studentów klasy Charles’a-Edouarda Fantina.

Naukę kontynuował u Hopkinsona Smitha w Schola Cantorum Basiliensis; wziął także udział w lekcjach mistrzowskich takich sław, jak Rolf Lislevand czy Julian Bream, i warsztatach prowadzonych przez Eugène’a Ferré, Paula O’Dette, Pascale’a Boqueta, Benjamina Perrot and Eduarda Egueza. Bakalaureat otrzymał w 2009 roku.

Pomiędzy wrześniem 2003 a styczniem 2005 roku Thomas Dunford występował na scenie Comédie Française jako Lutnista w „Wieczorze Trzech Króli” Williama Szekspira. Od tamtej pory artysta występował z recitalami w nowojorskiej Carnegie Hall i muzeum Frick Collection, Wigmore Hall w Londynie, Washington Kennedy Center, sali Vancouver Recital Society, podczas Cal Performances na Uniwersytecie w Berkeley, w Banff Center, Palau de la Musica in Barcelona a także podczas festiwali w Saintes, Utrechcie, Maguelone i Froville, w TAP Poitiers, WDR Cologne, Radio France Montpellier i Saffron Hall. Jego koncerty solowe lub w zespołach kameralnych można było usłyszeć na najbardziej prestiżowych europejskich festiwalach: w Ambronay, Arc La Bataille, Bozar, La Chaise-Dieu, Nantes, Saintes, Utrechcie i wielu innych. Jego występy prowadziły m.in. do Anglii, Szkocji, Irlandii, Hiszpanii, Niemiec, Austrii,. Norwegii, Belgii, Holandii, Szwajcarii, Polski, Węgier, Rumunii, Estonii, Czech, Brazylii, Kolumbii, Chile, Meksyku, Stanów Zjednoczonych, Izraela, Chin, Japonii i Indii.

Jego debiutancka płyta „Lachrimae”, nagrana we francuskiej wytwórni Alpha w 2012 roku, spotkała się ze świetnym przyjęciem wśród krytyków; nagrodzono ją także Caecilia Prize w 2013 roku, a „BBC Magazine” nazwał Dunforda „Erikiem Claptonem lutni”. Drugi album – „Labirinto d’Amore” – nagrany z mezzosopranem Anną Reinhold otrzymał nagrodę Choc magazynu „Classica”.

Na jego licznych nagraniach usłyszymy m.in. dzieła Johna Dowlanda z Jeni Melią i Christopherem Goodwinem; muzykę Barbary Strozzi z La Capella Mediterranea (cztery CD); „Il Diluvio Universale” i „Nabucco” Falvettiego oraz kolejne dzieło Zamponiego; kompozycje Fariny i Romera z Clématis Ensemble; sonaty skrzypcowe z Monicą Hugget; dwie płyty z muzyką Forqueraya i Dowlanda z Julienem Léonardem; Vivaldiego z Nicolą Benedettim, a także La Serenissimą; Bacilly’ego, Ferrabosco I Marais z A 2 Violes Esgales; Praetoriusa z Cappricio Stravagante; Zelenkę, Fascha, Handla i wybór arii fagotowych z Ensemble Marsyas (cztery CD); arie kontratenorowe Guadagniego z Arcangelo i Iestynem Daviesem (sześć CD); arie Handla z Chrisem Pervesem; arie z Anną Prohaską; madrygały Monteverdiego; „Leçons de ténèbres” Couperina i Charpentiera; „Concert Royaux” Couperina; „Mszę h-moll” Bacha i „Trauerode” z Ensemble Pygmalion; dzieła Geoffroya z klawesynistą Aurélienem Delage; wczesnobarokowe pieśni i standardy jazzowe z soprnistką Jody Pou; kompozycje Dowlanda z kontratenorem Jeanem-Michelem Fumasem; dzieła francuskiego kompozytora Attaignant z Pierre’em Gallonem; nagrania z La Sainte Folie Fantastique; dwie płyty dzieł Dowlanda z Iestynem Daviesem; włoski repertuar XVII-wieczny na kornet z La Fenice; trzy albumy z Les Arts Florissants: zawierające arie Lamberta i „VII Księgę madrygałów” Monteverdiego; suity fletowe Bacha z Les Musiciens de Saint Julien; Purcella i Charpentiera z Chantal Santon oraz „VI Księgę madrygałów” Gesualda z Philippem Herreweghem.

Grając na różnych dawnych instrumentach strunowych szarpanych,l Thomas Dunford stale współpracuje z licznymi artystami i zespołami na całym świecie, takimi jak: Les Arts Florissants, Akadêmia, Amarillis, Les Ambassadeurs, Arcangelo, La Cappella Mediterranea, Capriccio Stravagante, Le Centre de Musique Baroque de Versailles, La Chapelle Rhénane, Clématis, Collegium Vocale Gent, Le Concert Spirituel, Le Concert d’Astrée, A 2 Violes Esgales, The English Concert, l’Ensemble Baroque de Limoges, La Fenice, Les Folies Francaises, Irish Baroque Orchestra, Marsyas, Les Musiciens du Louvre, Les Musiciens du Paradis, Les Musiciens de Saint Julien, Les Ombres, Pierre Robert, Pygmalion, La Sainte Folie Fantastique, Scherzi Musicali, La Serenissima, Les Siècles, the Scottish Chamber Orchestra, La Symphonie du Marais i wieloma innymi.

W jego spektrum zainteresowań znajdują się także inne gatunki muzyki, w tym jazz. Dunford współpracuje z dyrygentami i solistami takimi jak Paul Agnew, Leonardo García Alarcón, Nicola Benedetti, Keyvan Chemirani, William Christie, Jonathan Cohen, Christophe Coin, Iestyn Davies, Lea Desandre, Isabelle Faust, Bobby McFerrin, Philippe Herreweghe, Monica Hugget, Alexis Kosenko, Francois Lazarévitch, Anne-Sophie von Otter, Trevor Pinnock, Patricia Petibon, Sandrine Piau, Anna Prohaska, Anna Reinhold, Hugo Reyne, Jean Rondeau, Skip Sempé, Jean Tubéry…


Fot. Julien Benhamou

Koncerty:

Krakowskie Biuro Festiwalowe
ul. Wygrana 2
30–311 Kraków
tel. (+48 12) 354 25 00
fax. (+48 12) 354 25 01
godziny pracy biura:
8:30–16:30