Miejsce
Centrum Kongresowe ICE Kraków
ul. Marii Konopnickiej 17

Program:

Festa Napolitana

deliri, travestimenti, sberleffi e follie nella Napoli barocca

 

Pietro Antoni Giramo – Pazzia venuta da Napoli: La Pazza a voce sola

Francesco Provenzale – Aria di Scaccia: Me sento ‘na cosa (z Il Schiavo di sua moglie)

Domenico Sarro - Sinfonia (z Ginevra principessa di Scozia)

Francesco Manzini – Aria Canta e dì caro usignolo (z Traiano)

Michel Angiolo Faggioli – Cantata in napoletano ’Sto Paglietta presuntuso

Giovanni Paisiello – Duetto di Pulcinella e Carmosina Gioia de ‘st’arma mia (z Il Pulcinella Vendicato)

Leonardo Vinci – Concerto per flauto dolce e archi (Amoroso – Adagio – Allegro)

Leonardo Vinci – Aria Scendi da questo soglio (Il Trionfo di Camilla)

Michele Mascitti – Passacaglia per archi

Giuseppe Petrini – Graziello e Nella – intermezzo buffo a 2 voci

 

W dzisiejszych czasach Neapol jawi się jako chaotyczna i pozornie niespójna mieszanka różnych stylów architektonicznych – a to ze względu na różne rządy sprawowane nad miastem na przestrzeni wieków. Z populacją liczącą niemal 400000 mieszkańców na początku XVII wieku (co sprawiało, że Neapol był drugim największym miastem po Konstantynopolu), miasto zostało zmuszone do wymyślenia nowych form urbanistycznych, które pozwoliłyby pomieścić tak ogromną liczbę ludności. Łagodny klimat „najpiękniejszej zatoki na świecie” sprawił, że przez cały rok można było tu żyć pod gołym niebem. Istniała nawet cała klasa społeczna, która specjalizowała się właśnie w życiu na świeżym powietrzu – lazzaroni – którym zawdzięczamy ogromny wkład w literaturę podróżniczą dotyczącą Neapolu. Miejskie życie zdominowane było przez popularne festyny i uliczne święta, a najlepszych kompozytorów działających w mieście zatrudniano do opracowania muzyki do komicznych scenek przedstawiających sytuacje z codziennego życia Neapolu. Rozbudowany kalendarz uroczystości obejmował zarówno święta religijne, jak i świeckie. I choć neapolitańskie feste zawsze wiązały się z żartami seksualnymi i kończyły ucztami, ich podstawowym elementem była przede wszystkim muzyka. Ta panorama muzyczna jest tak różnorodna, że wydaje się niemożliwe znalezienie jednego wspólnego określenia dla utworów, które trafiły do nas jako zakurzone manuskrypty starych partytur. A jednak wystarczy posłuchać pierwszych taktów kompozycji z tak odległych i różnych wieków, by w dzisiejszych wykonawcach i aktorach z łatwością dostrzec spadkobierców muzyków feste z przeszłości.

 

Artyści:

Roberta Invernizzi (IT) – sopran

Pino de Vittorio (IT) – tenor

Cappella Neapolitana (IT) – zespół

Antonio Florio (IT) – dyrygent

Krakowskie Biuro Festiwalowe
ul. Wygrana 2
30–311 Kraków
tel. (+48 12) 354 25 00
fax. (+48 12) 354 25 01
godziny pracy biura:
8:30–16:30