Opis wydarzenia

„Nigdy przepych i dworność nie objawiły się we Francji w takim blasku, jak w ostatnich latach panowania Henryka II” – tak Madame de la Fayette zaczyna swoją słynną powieść Księżna de Clèves (1678). Tym samym zdaniem można by opisać także Luwr epoki Ludwika XIII (1601–1643), ponieważ zachował on wiele form z nieodległych jeszcze, a opisywanych przez autorkę czasów Walezjuszy, którzy twórczość artystów, spektakl i wystawną fetę uczynili nieodłącznymi narzędziami sprawowania władzy

Sztuka, a zwłaszcza muzyka, była odtąd niezbywalnym elementem dworskiego ceremoniału podkreślającego niemal boski status króla. Na przełomie XVI i XVII wieku wykształciły się też bardziej intymne, salonowe wzory rozrywek – pozbawione monarszego rozmachu, ale nadzwyczaj wyrafinowane. Przeniknąwszy na dwór, do zwyczajowej pompy i splendoru dodały delikatną uczuciowość, czyniąc Luwr jednym z najoryginalniejszych centrów artystycznych Europy. Postać Ludwika XIII jawi się jako nieco zapomniana. Za życia przyćmiony przez kardynała Richelieu, po śmierci przez swojego syna Króla Słońce nie zapisał się w dziejach szczególnie wyraziście. W historii muzyki jego imię na zawsze pozostanie jednak połączone z air de cour – solową pieśnią z akompaniamentem instrumentów, która wyparła z królewskich komnat utwory wielogłosowe. Właśnie te subtelne miniatury, ze swoim charakterystycznym językiem melodycznym i harmonicznym, przygotowały grunt pod powstanie francuskiej opery w latach 70. XVII stulecia.

 

Wykonawcy:

Ensemble Correspondances

Sébastien Daucé – dyrygent, klawesyn, dyrektor artystyczny

 

Program:

Antoine Boësset (1586–1643)  

       Reine que je sers et que je connais (Concert de Diane et ses Nymphes)  

       Bien loin profanes de ces lieux (Concert des Nymphes des Bois) 

       Dialogue d’Orphée & sa troupe & des Hamadryades qu’ils attirent 

Pierre Guédron (ok. 1570 – ok. 1620) 

       Cesse mortel d’importuner (Juste mespris de saincte Agnez) 

       Quels tourments rigoureux (Le Purgatoire) 

Etienne Moulinié (1595–1676) 

        Il sort de nos corps emplumés (Concert de différents oyseaux)  

Antoine Boësset  

        Me veux-tu voir mourir trop amiable inhumane 

Jacques Champion de Chambonnières (1602–1672)  

       L’Entretien des Dieux  

Etienne Moulinié  

       Ô doux Sommeil que tes songes aimables  

Antoine Boësset  

      Je perds le repos et les sens  

Etienne Moulinié  

      Rompez les charmes du sommeil (Air de la Ridicule)  

*** 

Antoine Boësset  

      Noires forets, demeures sombres  

      Je suis l’adorable Équité (Récit de la Félicité, la Justice, et les Amours)  

      Ne vante point, flambeau des cieux  

      Que prétendez-vous, mes désirs  

François de Chancy (1600–1656)  

      Allemande en sol 

Antoine Boësset  

      Ce roi vainqueur de nos malheurs (Pour le Roy)  

      Segua chi vuol iniquo Amore  

Louis Couperin (ok. 1626–1661)  

      La Piémontoise 

Antoine Boësset  

      Conseille-moi mon coeur (David disgracié) 

François de Chancy  

      Rares fleurs vivante peinture  

 

Organizatorzy