Hasnaa Bennani

Hasnaa Bennani od pierwszych wydobywanych nut zachwyca jedwabistością i miodową barwą promiennego głosu, a zaraz potem – subtelną i naturalną sztuką frazowania. Ta zręczność w operowaniu głosem czyni artystkę idealną interpretatorką repertuaru włoskiego XVIII wieku, ale także tragedii lirycznej – dzięki elegancji linii wokalnej i wyjątkowej dykcji. 

Francusko-marokańska sopranistka rozpoczęła swoją muzyczną podróż w Rabacie pod okiem siostry Jalili Bennani, śpiewaczki i dyrygentki chóru, a także László Fodora, nauczyciela skrzypiec. Po tak wszechstronnych początkach uzyskała dyplom w Conservatoire national supérieur de musique et de danse w Paryżu w klasie Glenna Chambersa i doskonaliła się w zakresie muzyki dawnej u Howarda Crooka i Isabelle Poulenard. 

Po zdobyciu pierwszej nagrody w konkursie śpiewu barokowego we Froville kariera artystki nabrała szybkiego tempa. Intensywnie współpracowała z licznymi i renomowanymi francuskimi zespołami, takimi jak: La Grande Écurie et La Chambre du Roy, Le Poème Harmonique (kierownictwo artystyczne: Vincent Dumestre), Les Musiciens du Louvre (Marc Minkowski), Les Talens Lyriques (Christophe Rousset), Le Concert Spirituel (Hervé Niquet), Les Surprises (Louis-Noël Bestion de Camboulas), La Rêveuse (Benjamin Perrot i Florence Bolton), Les Ambassadeurs (Alexis Kossenko), Akadêmia (Françoise Lasserre), La Chapelle Rhénane (Benoît Haller) czy Le Caravansérail (Bertrand Cuiller). Za granicą jej artystyczne walory przekonały do współpracy takie zespoły, jak Les Muffatti (Peter Van Heyghen), Capella Cracoviensis (Jan Tomasz Adamus), Hassler Consort (Franz Raml), Orfeo Orchestra (György Vashegyi) czy Armonia Atenea (George Petrou) oraz Accademia Bizantina (Ottavio Dantone). 

Na scenie operowej Hasnaa Bennani występowała w rolach Al-Faïmy w Aben-Hamet Dubois w Atelier Lyrique de Tourcoing, Śniegu i Wiosny w La Chouette Enrhumée Gérarda Condé w Opéra de Metz, Nimfy Wodnej w Armidzie Lully’ego w Opéra de Nancy, Cléone i Szczęśliwego Cienia w Kastorze i Polluksie Rameau – kolejno z Le Concert Spirituel w Théâtre des Champs-Élysées oraz z Les Talens Lyriques w Théâtre du Capitole de Toulouse, Ismène w Alcyone Marina Marais z Jordim Savallem w Opéra-Comique. Wcieliła się też w rolę Berenice w Scipione Handla na Festiwalu w Halle z zespołem Armonia Atenea pod dyrekcją George’a Petrou. Z tymi samymi partnerami zaśpiewała rolę Gildippe w Carlo il Calvo Porpory. W 2020 roku zadebiutowała na Festiwalu Barokowym w Bayreuth rolą Giuditty w Gismondo, re di Polonia Vinciego. 

Ostatnie lata w kalendarzu artystki to m.in. Scylla i Glaukus Leclaira oraz Kastor i Polluks Rameau, dwa ważne projekty z Purcell Choir i Orfeo Orchestra pod dyrekcją Györgya Vashegyiego (Budapeszt i Wersal); tournée ze Stabat Mater Scarlattiego z występami w Paryżu, Lyonie, na festiwalach w Saint-Dié i Vézelay oraz na Musicales de Normandie z Le Caravansérail; koncerty i nagranie Carnaval du Parnasse Mondonville’a z Les Ambassadeurs w Operze Królewskiej w Wersalu i Tourcoing. 

W sezonie 2024/2025 jej śpiew rozkwitał szczególnie w muzyce włoskiej, w tym podczas tournée ze Stabat Mater Pergolesiego u boku Le Poème Harmonique. Hasnaa Bennani zaśpiewała też rolę Marii Magdaleny w oratorium La Resurrezione Handla z Le Concert de la Loge w Gandawie i wzięła udział w produkcji La morte di Orfeo Landiego w Wersalu ze Stéphane’em Fugetem i jego zespołem Les Épopées. Latem 2025 roku wcieliła się w Ismenę w operze Orfeusz Telemanna na Festiwalu w Drottningholm pod dyrekcją Francesco Cortiego i w reżyserii Eleny Barbalich. 

W dyskografii artystki znajdziemy m.in. Leçons de Ténèbres Couperina z Le Poème Harmonique (Alpha), Amadis Lully’ego (rola Corisande) i Zaïs Rameau (rola Amour) z Les Talens Lyriques (dwa nagrania dla Aparté) oraz album z ariami operowymi Handla napisanymi dla Franceski Cuzzoni z zespołem Les Muffatti (Ramée). Nagrała również rolę Ceciny w operze Germanico in Germania Porpory dla wytwórni Decca u boku Capelli Cracoviensis (operę w wersji koncertowej zaprezentowano w Moskwie i w Theater an de Wien).